Pepijn Reulen: ‘We willen er een mooi seizoen van maken voor onze supporters'

Voor wie de knipoog erin durft te zien, heeft het iets prachtigs. Kort nadat Pepijn Reulen (18) het nieuwe derde officiële shirt van NAC heeft aangetrokken, wijst de jonge spits vol branie op de kleur ervan. ‘Pepi in Oranje’, zegt de jonge spits dan. En, vervolgens, met een lach: ‘Dit tenue bevalt me wel.’

Flamboyante oranje karakter

Samen met Jayden Candelaria en Cherrion Valerius, is de in Dussen woonachtige aanvaller deze middag neergestreken op het terrein van de Koninklijke Militaire Academie (KMA). Hier, op in dit even historische als wonderschone terrein, presenteert de club vandaag de outfit die verwijst naar de Oranjestad die Breda is. En wie er de eerste recensies over beluistert, proeft alom tevredenheid. Kersvers vader Candelaria ‘zou het shirt het liefst de hele dag aanhouden’, vertelt hij. Valerius prijst het flamboyante karakter ervan. Zoals Reulen zichzelf er, als gezegd, graag heel veel doelpunten in ziet maken komend seizoen. ‘Een spits móet doelpunten maken’, zegt de jeugdinternational. ‘Dus als het aan mij ligt, ga ik dat nog vaak doen in het shirt van NAC.’

Moment of fame

Reulen heeft een bijzonder jaar achter de rug. Doe het tenslotte maar eens, als des- tijds 17-jarige jongen: je officiële debuut maken tijdens een wedstrijd tegen Feyenoord in De Kuip, als invaller geregeld je waarde vertolken en - zijn moment voor- alsnog - de winnende treffer maken in het thuisduel met FC Volendam. ‘Kippenvel’ heeft hij nog steeds, bekent de Brabander, wanneer hij terugdenkt aan zijn moment of fame. Spontaan ziet hij dan weer de juichende massa van de B-Side voor zich. Als vanzelf voelt hij dan weer hoe Boyd Lucassen na die late 1-0 in zijn nek klauterde. Moeiteloos herinnert hij zich dan de trotse, geroerde blikken van zijn vader Mathijs en moeder Tanja op de tribune.

‘Het was echt fantastisch om mee te maken’, vertelt Reulen, enige maanden na de sportief mooiste dag van zijn leven. ‘Opeens voelde ik nóg meer hoe fantastisch de sfeer in ons stadion is, hoe hard al die mensen tekeergaan op de tribunes. Echt, het heeft een ongelooflijke indruk op me gemaakt. Niet alleen de entourage in het stadion, trouwens. Bij terugkomst in Dussen, hingen er spandoeken voor me. En mijn telefoon begaf het door die eindeloze stroom aan berichtjes. Meer dan ooit er- voor, ervoer ik hoe groot de impact van NAC is op Breda en verre omgeving.’

Veel geleerd

Hier, op het KMA-terrein, waar jaarlijks zo’n 700 cadetten worden opgeleid tot officier bij de Landmacht, Luchtmacht en Marechaussee, draait Reulen er niet omheen: natuurlijk vormde de degradatie naar de Keuken Kampioen Divisie een grote domper voor hem, zijn ploegge- noten, technische staf en de supporters van de Bredase club. Feit is ook dat hij zelf kan terugkijken op een geslaagd eerste seizoen in het eerste elftal van NAC, de club die hem tien jaar geleden inlijfde. ‘Ik heb ongelooflijk veel geleerd’, vertelt de aanvaller, die inmiddels in het bezit is van zijn rijbewijs. ‘Van Carl Hoefkens, onze trainer. Van ervaren ploeggenoten. Van het spelen tegen grote clubs. En zo kan ik nóg heel veel dingen noemen. Ik weet zeker dat die opgedane ervaring me van pas gaat komen in het komende seizoen. Met al mijn ploeggenoten kijk ik er naar uit om er een mooi seizoen van te maken voor onze supporters.’

Bekende Bredanaar

Het is een fraai gezicht, het enthousi- asme dat de 18-jarige tentoonspreidt, pal voor het monumentale Kasteel van Breda. Grijnzend verhaalt hij over de kinderen die geregeld bij hem aan de deur staan in Dussen, het dorp waar hij woont samen met zijn ouders en broer. Over de dm’s die hij ontvangt van supporters. Of over de handtekeningen die hij meer dan eens moet uitdelen, wanneer hij door het Bredase centrum wandelt. “Pepi” is een BB’er ge- worden, een Bekende Bredanaar. Een van Dussense origine weliswaar, maar toch: hij wordt vooral geafficheerd met de stad, waarin hij dankzij zijn heldenrol tegen Volendam nu al een beroemdheid is. De stad ook waar het shirt met “zijn” rugnummer 26 gretig aftrek vindt. Over dat rugnummer gesproken: dat behoudt hij komend seizoen. Eenvoudigweg omdat Reulen, die als jochie steevast in het FC Barcelona-shirt met daarop het nummer 10 van zijn idool Lionel Messi liep, gehecht is geraakt aan nummer 26. ‘Het is het num- mer waarmee ik heel veel mooie dingen heb beleefd en waarmee ik nog heel veel mooie dingen hoop te beleven’, stelt hij. Met een lach: ‘Voetballers zijn toch een beetje bijgelovig, hè.’

Voetbalvlinders

De afgelopen weken genoot hij van zijn vakantie op Curaçao, samen met zijn goede vriend en ploeggenoot Thomas Goos. Van het vrij zijn. Van het even niet aan voetbal hoeven denken. Er is tenslotte nogal wat gebeurd in het jonge leven van de aanvaller, die afgelopen seizoen veel steun zegt te hebben gehad aan ‘de warme, eerlijke, kritische’ aanvalstrainer Anouar Diba. Maar nu, in een periode dat de voorbereiding is begonnen, voelt hij alweer de voet- balvlinders door zijn buik vliegen. Reulen is erop gebrand om zich komend seizoen nadrukkelijk te laten zien in het NAC-shirt. ‘Deze prachtige club met die zo grote aanhang hoort natuurlijk in de Eredivisie te spelen’, zegt de publiekslieveling, kort voordat zijn ogen voor de laatste maal glijden over het schitterende KMA-complex. ‘Het is aan ons om ervoor te zorgen dat we snel weer terug zijn op dat niveau. En we gaan er alles aan doen om dit voor elkaar te krijgen met elkaar. Het zal zeker niet makkelijk worden in de Keuken Kam- pioen Divisie, maar met de steun van onze supporters en sponsoren maken we een hele goede kans om te promoveren. Die overtuiging heb ik.’

auteur: Dennis van Bergen 

Lees dit en meer in de in de nieuwste NAC Zaken.